Dood zaad ’36

Toen ik midden twintig was en feminist, sprak ik graag met enige bravoure over stoppen met de pil en hoe die hormoonbolletjes de vruchtbaarheid van de vrouw kapotmaakten—in ieder geval die van mij. Tegenwoordig gaat het alleen nog over zaad. In de metro wordt geadverteerd met speciale kinderfietszadels voor gevoelige balletjes en een nieuw voedingssupplement dat de zaadkwaliteit tot wel tachtig procent verbetert.

Een genderloze stem vertelt me waar ik ben. Twee haltes nog. De val van de potente witte man is ingezet en opeens vind ik dat jammer. Geïrriteerd open ik Chemistry, en zowaar: iemand wil iets van me. Sven, 67% vruchtbaar (’32), Zweedse roots, houdt van buitensport, wandelen en reizen. Ziet er leuk uit, maar een vier jaar oude zaadtest is niet veelbelovend en wandelvakanties staan me ook al niet aan. Ik annuleer de potentiële match.

Mijn eerste Chem-date was geen succes. Man van het type rubber, ondoordringbaar en toch een beetje soft. Thee met seks en een koekje, nooit meer gezien. Die erna was leuk, een hippie. We hadden een tijdje wat, totdat hij vertrok om in een commune in de buurt van Grenada te gaan wonen. Moe van de technocratie, in zijn woorden—ik noemde het laf. “Steek jij je kop lekker in het zand,” was mijn laatste berichtje. Geen antwoord, waarschijnlijk had hij de stekker er al uit getrokken.

Ik stap uit de metro, haal een kweekvlees-hotdog met mayo en gooi het zachte broodje weg. De melancholie blijft plakken en ik lik mijn vingers af terwijl ik denk aan vroeger toen het vlees nog echt was. Vóór het Nestlé schandaal, hormonen in waterleidingen en mannen met dood zaad. Is dit dan het einde van de mens, sukkel die zijn eigen soort om zeep hielp? Misschien had mijn hippie toch gelijk, toen hij de achteruitgang nam uit de vooruitgang.

Niet iedereen heeft toegang tot zo’n pastorale droom, zei ik destijds met geheven vinger tegen mensen die vroegen waarom ik niet was meegegaan. Nee, ik wilde niet horen bij een vluchtende elite van lachende blanke mannen en vrouwen met dreadlocks en gebatikte t-shirts. De rest van de wereld drinkt nog steeds uit petflessen en raakt verstopt met microplastic. Notificatie van mijn yogastudio: vanaf deze week iedere woensdag een mannenuurtje, met focus op de prostaat.