Met de toename van bevolkingen, consumentisme en globalisering, groeit ook de vraag naar grondstoffen. Metalen zijn hierbij geen uitzondering. De elektrische en duurzame toekomst die we nastreven heeft verontrustende materiële implicaties; één windturbine bevat al bijna 5 ton koper. Dit resulteert in een enorme hoeveelheid bijproducten.
Red mud bijvoorbeeld, ook bekend als bauxietresidu, is een bijproduct uit de aluminiumindustrie dat ontstaat bij de winning van aluminiumoxide uit bauxieterts. Elk deel aluminium resulteert in de bijproductie van 2,5 delen red mud—opgeteld 150 miljoen ton per jaar! Samen met wetenschappers en keramisten ontwikkelde dit team van Royal College of Art alumni methoden om red mud te gebruiken als basis voor keramiek en zelfs als glazuur.
Het team onderzocht eveneens de bruikbaarheid van slakken uit de koper- en staalindustrie voor het maken van een duurzaam alternatief voor cement. Deze cementen—“geopolymeren”—kunnen portlandcement in sterkte overtreffen bij een fractie van de CO2-voetafdruk. De thermische weerstand en het metaalgehalte van het materiaal maakt het bovendien mogelijk de stukken in enkele minuten te emailleren—een enorme energiebesparing ten opzichte van keramische glazuren.
Translation (EN-NL) for Red Mud Project’s project entry for the Dutch Design Week. An innovation design project by Royal College of Art designers Guillermo Whittembury, Joris Olde-Rikkert, Kevin Rouff and Luis Paco Bockelmann.
Mirthe van Popering 